เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้า……ข้ามิได้……” จ้าวซิงหัวถูกตบตีจนหน้ามืดตาลาย เขาใคร่จะอธิบายว่าตนเองมิเคยเอ่ยวาจาเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย
“เจ้ายังกล้าแก้ตัวรึ!” เถาเยาราวกับคนเสียสติ โถมกายเข้าใส่ทั้งข่วนทั้งตีเขา
“ข้าขอเตือนเจ้า จ้าวซิงหัว! เรื่องนี้ เจ้าต้องให้คำอธิบายแก่ข้า! มิเช่นนั้น ข้าไม่ยอมจบเรื่องกับเจ้าแน่!”
จ้าวซิงหัวถูกนางผลักจนเซถลา กระแทกเข้ากับผนัง
เขามองดูเถาเยาผู้นี้ที่คลุ้มคลั่งดั่งคนบ้าตรงหน้า เป็นคราแรกที่บังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ
เขาเพิ่งรู้สึกเป็นคราแรกว่า ตนเองอาจมิเคยรู้จักสตรีผู้นี้อย่างแท้จริงมาก่อนเลย
จ้าวซิงหัวถูกตีจนมึนงงไปหมด
ความเจ็บปวดแสบร้อนบนพวงแก้ม ยังเทียบมิได้กับความตกตะลึงและความเย็นเยียบภายในใจของเขา
เถาเยาตรงหน้าดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำใบหน้าบิดเบี้ยว ยังมีเค้าลางของความอ่อนแอจิตใจดีงามในยามปกติหลงเหลืออยู่อีกรึ?
นางประหนึ่งสัตว์ป่าที่ถูกต้อนจนเข้าตาจน เผยเขี้ยวเล็บอันดุร้ายน่าสะพรึงกลัวที่สุดออกมา