ตอนที่ 156 ขอโทษ? คืนดี?

จาวจาวก้าวขึ้นไปข้างหน้า หยิบโสมต้นหนึ่งขึ้นมาพินิจดูอย่างละเอียด

สมุนไพรเป็นของแท้ชั้นดีเยี่ยมระดับสูงจริง ๆ

สำหรับเมืองลู่เฉิงที่เวลานี้โรคระบาดกำลังแพร่สะพัดและขาดแคลนสมุนไพรอย่างยิ่งยวดแล้ว สมุนไพรชุดนี้ย่อมเป็นการยื่นถ่านกลางหิมะอย่างมิต้องสงสัย

จาวจาวนิ่งเงียบไปชั่วครู่

เถาเยาที่ยืนอยู่เบื้องหน้านางมีสีหน้าภาคภูมิใจและเปี่ยมด้วยคุณธรรมอันสูงส่ง ส่วนจ้าวซิงหัวก็จดจ้องมองนางด้วยความปลาบปลื้มใจ ในดวงตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส

“รู้แล้ว”

“ทิ้งสมุนไพรไว้ คนไปได้แล้ว”

ความขัดแย้งส่วนตน เมื่ออยู่ต่อหน้าความถูกผิดมหันต์ย่อมดูไม่สลักสำคัญปานนั้นจริง ๆ

ในเมื่อสมุนไพรมีประโยชน์ต่อราษฎร นางก็รับไว้

แต่คิดจะให้นางปั้นหน้าดีใส่เถาเยาหรือ