ตอนที่ 154 ฆ่าคนปิดปาก

เมื่อคดีของซุนเต๋อไฉได้ข้อยุติ การฟื้นฟูบูรณะเมืองลู่เฉิงก็ดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยภายใต้วิธีการอันเฉียบขาดดั่งสายอัสนีของจวนอ๋องจิ้น

ทว่า ทุกคนต่างรู้กระจ่างแก่ใจ

ซุนเต๋อไฉเพียงคนเดียวนั้น เป็นแค่การเปิดโปงมุมหนึ่งของตาข่ายการทุจริตอันมหึมาเท่านั้น

ขุมอำนาจที่หยั่งรากลึกซับซ้อนอย่างแท้จริง ยังคงซ่อนตัวอยู่ใต้ผืนน้ำอันลึกล้ำยิ่งกว่า

เป้าหมายของจาวจาว ตั้งแต่แรกเริ่มก็มิใช่ปลาตัวเล็ก ๆ เช่นซุนเต๋อไฉ

ผู้ที่นางต้องการจะตกให้ติดเบ็ด คือจระเข้ยักษ์อย่างองค์รัชทายาท

หลังจากพักผ่อนฟื้นฟูและบรรเทาภัยอยู่หลายวัน จักรพรรดิซู่เฟิงก็เรียกประชุมผู้คน เริ่มจัดการเรื่องการส่งมอบสิ่งของบรรเทาทุกข์ที่โยกย้ายมาจากมณฑลข้างเคียง

ผู้ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ ก็คือหวังคัง เจ้าเมืองมณฑลข้างเคียง

หวังคังมีอายุราว 40 ปี รูปร่างผอมบาง ไว้เคราแพะกระจุกหนึ่ง ระหว่างคิ้วและดวงตาแฝงแววเจ้าเล่ห์เฉียบแหลมในการคิดคำนวณ

เขาคือแกนนำคนสำคัญของกลุ่มองค์รัชทายาทที่ผู้คนทั่วนครหลวงต่างรู้กันดี อาศัยความสามารถในการประจบสอพลอและแปรผันตามทิศทางลม จึงรุ่งเรืองเฟื่องฟูในแวดวงขุนนาง