ตอนที่ 146 เขาคู่ควร

เพราะอะไรกัน

เพราะเหตุใดจาวจาวถึงได้รับการห้อมล้อมประหนึ่งดวงดาวล้อมดวงเดือน อยากได้สิ่งใดก็ได้สิ่งนั้น ทว่านางกลับต้องมาต่อสู้ดิ้นรนเพียงลำพังอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังต้องทนรับสายตาเย็นชาและความล้มเหลวสารพัด

นางไม่ยินยอมพร้อมใจ

เถาเยานั่งอยู่บนพื้นเป็นเวลานาน จนกระทั่งขาทั้งสองข้างชาหนึบ ถึงได้เกาะโต๊ะค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืน

ไม่ได้ นางจะนั่งรอความตายอยู่เช่นนี้ไม่ได้

ในเมื่อหาไม่พบ เช่นนั้นนางก็จะเป็นฝ่ายออกไปตามหาด้วยตนเอง

นางจำได้ว่า ชาติก่อนตอนที่ซูไป๋เริ่มมีชื่อเสียงโดดเด่นเป็นครั้งแรก ก็คือที่ภัตตาคารแห่งหนึ่งทางทิศใต้ของนครหลวง เขาใช้วิชาพิชัยยุทธ์เร้นลับช่วยเหลือเถ้าแก่ของภัตตาคารแห่งนั้นคลี่คลายปัญหาใหญ่เรื่องหนึ่ง

นางไม่แน่ใจว่ายามนี้ซูไป๋ยังคงอยู่ที่นั่นหรือไม่ แต่นี่เป็นเบาะแสเพียงหนึ่งเดียวที่นางมีอยู่ในปัจจุบัน

เถาเยาเปลี่ยนมาสวมใส่เสื้อผ้าเรียบง่ายที่ไม่สะดุดตา สวมหมวกคลุมม่าน แล้วออกจากจวนไปตามลำพัง

นางเดินวนเวียนตามหาไปมาบนถนนหลายสายทางทิศใต้ของนครหลวงราวกับแมลงวันที่ไร้หัว เอ่ยถามจนทั่วทุกภัตตาคาร ทว่ากลับไม่ได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์ใด ๆ เลยแม้แต่น้อย