กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านพ่อ เหตุใดท่านจึงมองข้าด้วยสายตาเช่นนี้เจ้าคะ”
เถาเยาสีหน้าเต็มไปด้วยความทำตัวไม่ถูก ภายใต้ดวงตาที่ดูไร้เดียงสานั้น กลับพาดผ่านอารมณ์หงุดหงิดรำคาญใจอยู่บ้าง
เหตุใดหลังจากเกิดใหม่แล้วถึงได้มีแต่เรื่องไม่ราบรื่นอยู่ตลอด
นางไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
สิ่งที่ตนทำนั้นมากมายกว่าชาติที่แล้วเป็นไหน ๆ
การปฏิบัติต่อท่านพ่อและเหล่าพี่ชายก็ไร้ที่ติ
นางพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะวางแผนอนาคตและช่วงชิงผลประโยชน์ให้พวกเขา
ทว่าพวกเขากลับไม่นึกถึงความดีความชอบของนางเลยแม้แต่น้อย
“ท่านพ่อ มีตรงไหนที่เถาเยายังทำได้ไม่ดีพอหรือเจ้าคะ”
โหวผิงหนานทอดสายตาพินิจพิเคราะห์มองเถาเยา “เถาเยา เจ้าเป็นห่วงจาวจาวจากใจจริงงั้นหรือ”