ตอนที่ 134 พละกำลังอันอ่อนโยน

จาวจาวโยนกระดาษยันต์ขึ้นไปในอากาศ

กระดาษยันต์แผ่นนั้นลุกไหม้ได้เองโดยไร้เปลวไฟ กลายเป็นควันสีน้ำเงินสายหนึ่งสลายไปในอากาศ

ต่อมา ห้องตำราทั้งห้องพลันบังเกิดสายลมเยียบเย็นยะเยือกพัดผ่านขึ้นวูบหนึ่ง

เงาร่างของสตรีผู้หนึ่ง สวมกระโปรงยาวสีขาว ใบหน้าอ่อนโยน รูปร่างเลือนรางอยู่บ้าง ค่อย ๆ ควบแน่นจนเป็นรูปร่างขึ้นเบื้องหน้าของเฮ่ออวี่ชวน

เฮ่ออวี่ชวนมองดูเงาร่างนั้นที่เขาคะนึงหามานานถึง 10 ปี ปรากฏขึ้นในความฝันนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งร่างของเขาพลันยืนตะลึงงัน

สีแดงก่ำและความบ้าคลั่งในดวงตาของเขาสลายหายไปในพริบตา สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความตื่นตระหนกตกใจอย่างหาที่สุดมิได้และยากที่จะเชื่อ

“……อาหลิง?”

เขาเอ่ยลองเรียกชื่อนั้นที่สลักลึกไว้ในใจและเพรียกหามานานถึง 10 ปี

น้ำเสียงนั้นสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้

สตรีชุดขาวผู้นั้น เมื่อได้ยินเสียงเพรียกขานของเขา จึงค่อย ๆ หมุนกายกลับมา