ตอนที่ 133 โรควิญญาณหลุดกำเริบ

นางรู้ดีว่า ความเจ็บปวดจากการหักกระดูกเช่นนี้มิใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะทนทานได้

ทว่าหลิวโจ้ว เพื่อที่จะให้มือของตนฟื้นฟูกลับมาได้ ถึงกับกัดฟันทนรับมันไว้ได้จริง ๆ

นางมองใบหน้าของเขาที่บิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวดแสนสาหัส มองริมฝีปากที่เขาขบแน่นเสียจนแทบจะมีโลหิตซึมออกมา

ในใจพลันบังเกิดความเลื่อมใสและความปวดใจอย่างบอกไม่ถูก

การเคลื่อนไหวของรองเจ้าสำนักรวดเร็ว ทั้งยังเปี่ยมด้วยประสบการณ์ยิ่งนัก

เขาจัดกระดูกที่แตกหักของหลิวโจ้วให้เข้าที่อย่างว่องไว จากนั้นใช้ไม้ดามยึดไว้จนแน่นหนา สุดท้ายจึงพอกขี้ผึ้งโอสถสูตรพิเศษของสำนักหมอพิษที่สามารถสลายลิ่มเลือดคลายคั่ง สมานเนื้อเยื่อต่อกระดูก

เมื่อกระทำเรื่องทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น ตัวเขาเองก็เหน็ดเหนื่อยจนเหงื่อท่วมกาย

“เรียบร้อยแล้ว” เขาถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

หลิวโจ้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ

ตัวเขาทั้งร่าง ราวกับเพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากน้ำ เหงื่อเปียกโชกไปทั่วกาย