ตอนที่ 129 มีนัยแอบแฝง

จาวจาวหันหลังเดินจากไปทันที โดยไม่มีความอาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย

เมื่อมองแผ่นหลังอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ของจาวจาว รอยยิ้มบนใบหน้าขององค์รัชทายาทก็ไม่อาจคงอยู่ได้อีกต่อไปในที่สุด

เขาสะบัดถ้วยชาในมือ ฟาดลงบนพื้นอย่างรุนแรงทันที

“เพล้ง!”

เครื่องเคลือบชิงฉือชั้นเลิศ แตกละเอียดเกลื่อนพื้น

“สุราคารวะไม่ดื่ม ดื่มสุราลงทัณฑ์!”

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวเพราะเพลิงโทสะ แลดูดุร้ายอำมหิตเป็นพิเศษ

เงาดำสายหนึ่งพุ่งวูบออกมาจากหลังฉากกั้น แล้วคุกเข่าลงข้างเดียว

“ท่านอ๋อง”

“ไป” สุรเสียงขององค์รัชทายาทเย็นเยียบประดุจน้ำแข็ง “จัดฉากละครดี ๆ ให้เปิ่นกงสักฉาก”