กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เถาเยาเอ่ยไปพลาง ชำเลืองมองจาวจาวอย่างมีความหมายแฝงไปพลาง
หัวใจของจาวจาวพลันดิ่งวูบลงอย่างกะทันหัน
นางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “เถาเยา ดูท่าเจ้าคงลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้เคยต้องชดใช้ด้วยอะไรกันเพราะพูดจาผิดหู”
“ใบหน้าของเจ้าไม่รู้ว่าได้หมอเทวดาที่ใดรักษาจนหาย เมื่อแผลหายก็ลืมความเจ็บปวด ระวังวันหน้าจะล้มคะมำจนสาหัสยิ่งกว่าเดิม”
“……เจ้า!” เถาเยาหน้าซีดเผือด ถึงได้รีบเปลี่ยนคำพูด “เมื่อครู่ข้าเหลวไหลไปเอง”
ในเวลานั้นเอง นอกฝูงชนก็พลันเกิดความโกลาหลระลอกหนึ่ง
คนตาบอดดูดวงผู้หนึ่งสวมชุดนักพรตขาดรุ่งริ่ง ในมือถือผืนธงผืนหนึ่ง ถูกกลุ่มคนห้อมล้อมพลางเดินเข้ามา
“เทพพยากรณ์! เทพพยากรณ์จริง ๆ!”
“มหาปรมาจารย์ ท่านช่วยคำนวณให้ข้าอีกสักนิด ปีนี้ข้าจะร่ำรวยได้หรือไม่”
“มหาปรมาจารย์ ท่านดูให้ข้าที ข้าจะได้แต่งภรรยาเมื่อใดกันเล่า”