ตอนที่ 121 กระแสใต้น้ำ

หัวใจของเฮ่ออวี่ชวนพลันถูกคำพูดนี้เติมจนเต็มเปี่ยม ทั้งตื้นตันทั้งอ่อนยวบ

เขาโอบกอดบุตรสาวไว้ รู้สึกเพียงว่าตนได้ครอบครองโลกทั้งใบแล้ว

“ได้” เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น น้ำเสียงเจือความสะอื้นอยู่สายหนึ่ง “ท่านพ่อรับปากเจ้า ต่อไปท่านพ่อจะต้องดูแลรักษาตัวเองให้ดี มีอายุยืนยาวร้อยปี อยู่เคียงข้างจาวจาวของท่านพ่อตลอดไป”

การเดินทางช่วงต่อจากนั้นเป็นไปอย่างราบรื่นไร้เหตุร้าย

เซี่ยเยี่ยนหลี่ได้กลายมาเป็นแขกอาวุโสของจวนอ๋องอย่างเป็นทางการ การปฏิบัติต่อเขาก็แปรเปลี่ยนไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

เขาไม่ใช่ “คนทรยศ” ที่ถูกขับไสและถูกหวาดระแวงผู้นั้นอีกต่อไป หากแต่ได้รับการคารวะนับถือจากทุกคนพลางเรียกขานว่า “อาจารย์เซี่ย”

เขามีรถม้าส่วนตัว มีคนคอยปรนนิบัติ ของกินของใช้ล้วนเป็นของที่ดีที่สุด

เหล่าทหารหาญที่เคยมองเขาด้วยสายตาเย็นชาในคราแรก บัดนี้เมื่อเห็นเขาต่างก็แทบอยากจะเดินเลี่ยงไปทางอื่น

นาน ๆ ครั้งจะมีผู้ที่ใจกล้าอยู่บ้างเข้ามาประจบประแจง ขอขมาเขาด้วยใบหน้าพะเน้าพะนอ

“อาจารย์เซี่ย ก่อนหน้านี้เป็นพวกเราที่มีตามิเห็นเขาไท่ซาน ท่านผู้สูงศักดิ์มีใจกว้างขวาง โปรดอย่าได้เก็บไปใส่ใจเลยนะขอรับ”