ตอนที่ 120 นางทำได้อย่างไร?

เฮ่ออวี่ชวนมองดวงตาอันกระจ่างใสที่เปี่ยมไปด้วยการอ้อนวอนของบุตรสาว ต่อให้มีโทสะกองโตเพียงใด ก็มิอาจระบายออกมาได้อีก

เขาจะทำอย่างไรได้เล่า?

จาวจาวก็คือจุดอ่อนของเขา

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ”

เขาถลึงตาใส่เฮ่อกุยหลานอย่างหงุดหงิด “เห็นแก่ที่จาวจาวขอร้องแทนเจ้า ครั้งนี้จะละเว้นให้เจ้าไปก่อน โทษตายละเว้นได้ โทษเป็นยากหลีกหนี พอกลับไปแล้ว จงไปรับโทษหักเบี้ยเลี้ยงทหารสามเดือนด้วยตัวเอง แล้วไสหัวไปผ่าฟืนที่โรงครัวทหารเสีย!”

“ขอรับ! ขอบพระทัยเสด็จพ่อ! ขอบใจจาวจาว!”

เฮ่อกุยหลานราวกับได้รับการอภัยโทษครั้งใหญ่ รีบลุกขึ้นมาจากพื้น ทั้งโขกศีรษะทั้งคำนับคารวะให้แก่เฮ่ออวี่ชวนและจาวจาว

เขามองเงาร่างเล็ก ๆ นั้นที่ขวางอยู่เบื้องหน้าตนเพื่อเอ่ยปากขอร้องแทน ขอบตาร้อนผ่าว เกือบจะหลั่งน้ำตาออกมาอีกครา

จาวจาว……

น้องสาวของเขา……