เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นี่ไหนเลยจะยังเป็นแม่ทัพผู้สวมหน้ากากอสุราและบัญชาการอย่างสุขุมรอบคอบผู้นั้น ชัดเจนว่าเป็นเพียงพี่ชายผู้น่าสงสารที่ทำความผิดแล้วคิดหาสารพัดวิธีมาเอาอกเอาใจน้องสาว
วันนี้ เฮ่อกุยหลานยกชามโจ๊กรังนกที่เคี่ยวอย่างพิถีพิถันเดินเข้าไปในกระโจมของจาวจาวอีกครั้ง
จาวจาวกำลังอ่านตำราอยู่ มิได้เงยหน้าขึ้นแม้แต่น้อย
“จาวจาว ดื่มโจ๊กสักหน่อยเถิด ข้าใส่น้ำตาลกรวดลงไปด้วย เป็นรสหวานที่เจ้าชอบ” เฮ่อกุยหลานวางชามลงบนโต๊ะข้างมือนาง น้ำเสียงแฝงการเอาอกเอาใจไว้เสี้ยวหนึ่ง
จาวจาวพลิกหน้าตำราไปหน้าหนึ่ง แล้วเอ่ยปากเรียบเฉย “พี่สี่ ท่านไม่ยุ่งหรือ”
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันนี้ที่จาวจาวเป็นฝ่ายชวนเขาคุยก่อน
ในใจของเฮ่อกุยหลานพลันยินดี รีบเอ่ยขึ้นทันที “ไม่ยุ่ง ไม่ยุ่งเลยสักนิด! มีเรื่องอะไรกันสำคัญไปกว่าการดูแลเจ้าเล่า”
จาวจาววางตำราลง เงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่นั้นที่ดำขาวตัดกันชัดเจนมองเขาอย่างเงียบสงบ
“พี่สี่ ท่านมิต้องทำเช่นนี้” นางกล่าวอย่างสงบนิ่ง “ข้ามิได้โกรธเคืองท่าน”
หัวใจของเฮ่อกุยหลานพลันกระตุกขึ้นมาอย่างแรง