เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฮ่อหลินยวนปรายตามองเซี่ยเยี่ยนหลี่ แววตาซับซ้อน ทว่ายังคงออกคำสั่งแก่องครักษ์เงาด้านหลังทันที “เร็ว! แบกเขาออกไป! กลับค่าย!”
องครักษ์เงาสองนายรุดหน้าขึ้นมาทันที ประคองแบกเซี่ยเยี่ยนหลี่ขึ้นอย่างระมัดระวัง
จาวจาวยังคิดจะตามไป ทว่ากลับถูกเฮ่อหลินยวนรั้งตัวไว้มั่น
“เจ้าอยู่นิ่ง ๆ” เขาอุ้มร่างนางขึ้นแนบอกโดยไม่รอให้เอ่ยปาก “ตัวเจ้าก็เปียกโชกไปหมด หากยังฝืนทนต่อไป เจ้าเองก็คงต้องล้มพับลงอีกคน”
เมื่อถูกเขาโอบอุ้มไว้ในอ้อมอก สูดดมกลิ่นอายอันคุ้นเคยชวนให้วางใจจากกายเขา สภาพจิตใจที่ตึงเครียดมาทั้งคืนของจาวจาว ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงจนหมดสิ้น
นางซุกศีรษะลงบนแผ่นอกอันอบอุ่นของเขา ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป ส่งเสียงร่ำไห้โฮออกมา
ยามที่เฮ่อหลินยวนอุ้มจาวจาว พาร่างหมดสติของเซี่ยเยี่ยนหลี่กลับมาถึงด่านหมาป่าสวรรค์ เฮ่อกุยหลานก็นำคนกลับมาจากอีกทิศทางหนึ่งด้วยท่าทางเหม่อลอยไร้ดวงจิตเช่นกัน
คนทั้งสองกลุ่มประจันหน้ากันที่หน้าประตูค่าย
เฮ่อกุยหลานเห็นร่างเล็ก ๆ ที่เปียกปอนไปทั้งตัวในอ้อมอกของเฮ่อหลินยวน หัวใจก็พลันบีบรัดตัวอย่างรุนแรง
“จาวจาว!”