เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ข้อสันนิษฐานนี้ทำให้ฮูหยินโหวกินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่ช้าก็ตัดสินใจออกจากจวนไปตรวจสอบดู
โหวผิงหนานเองก็สังเกตเห็นอะไรกัน “ฮูหยิน ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว เจ้าออกจากจวนเวลานี้มีเรื่องด่วนอันใดหรือ”
“เจ้าค่ะ” ฮูหยินโหวขมวดคิ้ว “สามี ข้าฝันไปเรื่องหนึ่ง”
“ข้าฝันว่ามีคนขโมยของของตระกูลฝ่ายแม่ไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่เหรียญเดียว กระทั่งสินสอดและสินเดิมที่ข้าเตรียมไว้ให้พวกลูก ๆ ก็หายไปหมดสิ้น”
“ข้าไม่สบายใจจริง ๆ อยากจะออกไปข้างนอกสักเที่ยว”
ความลับที่บิดามารดากำชับนักหนาว่าห้ามบอกโหวผิงหนาน นางกลับเอ่ยออกมาเช่นนี้
นางรักสามีของตนอย่างลึกซึ้ง รักจนไร้ซึ่งความระแวดระวังแม้แต่น้อย
รักจนไม่สนใจคำเตือนด้วยความหวังดีของบุตรีแท้ ๆ
“ฮูหยิน” โหวผิงหนานขมวดคิ้ว “ความหมายของเจ้า คือยังมีความลับปิดบังข้าอยู่อย่างนั้นรึ”
“ข้า...” ฮูหยินโหวพลันก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด “สามี ตอนนั้นท่านมารดากำชับไว้หลายครั้ง ข้าไม่กล้า...”