ตอนที่ 84 ครุ่นคิด

ด้านนอกฝูงชน คณะของจวนโหวผิงหนานก็เดินทางมาถึงที่นี่แต่เช้าตรู่เช่นกัน

คุณชายทั้งสองอดไม่ได้ที่จะชะเง้อคอมอง

รู้สึกตื่นตะลึงกับภาพเบื้องหน้า

“……เจ้าสำนักซ่งผู้นี้ มีภูมิหลังยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวหรือ” เซิ่งพานอันสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ ยามปกติเขาไม่ค่อยได้เปิดหูเปิดตาในโลกกว้าง นี่นับเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นขบวนยิ่งใหญ่ตระการตาเช่นนี้

“นั่นสิ” น้ำเสียงของเซิ่งหวยซวี่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา “เดิมทีข้าเองก็ควรได้มีขบวนยิ่งใหญ่ปานนี้แท้ ๆ”

“อะไรกัน” เซิ่งพานอันอดเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้

เซิ่งหวยซวี่เหลือบมองเถาเยาที่อยู่ข้างกายพลางแค่นยิ้มเย็น “เช่นนั้นเจ้าลองไปถามน้องสาวแสนดีที่ท่านพ่อพาเข้าบ้านเราดูสิ”

นังเถาเยาสมควรตายผู้นี้ ปากก็พร่ำบอกว่าจะทำให้เขาได้เป็นศิษย์รักเพียงคนเดียวของมหาบัณฑิตแห่งวงการวรรณศิลป์

ทว่าผลลัพธ์กลับกำบทกวีอันยอดเยี่ยมเช่นนั้นไว้แน่นโดยไม่ยอมมอบให้

ตัวเองกลับแอบไปแย่งชิงเสียเอง