ตอนที่ 80 ราชาน้อยจาวจาว

เพราะความคึกคักอย่างยิ่งของงานกวีโคมเมฆา เวลานี้ห้องพักที่พอจะพักค้างแรมได้ในโรงเตี๊ยมอวี้หลงจึงเหลือเพียงห้องเดียวแล้ว

เฮ่อเจวี๋ยปวดศีรษะยิ่งนัก “……ช่างโชคร้ายจริง ๆ”

ท่าทีของจาวจาวกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง “ว้าว เช่นนั้นก็สนุกมากเลยน่ะสิ! เสี่ยวจือเจ้าเร่งมานี่เร็ว ข้าไปขอฟูกที่นอนส่วนเกินจากเถ้าแก่มาหลายชุด พวกเรามาปูที่นอนบนพื้นด้วยกันเถอะ”

เสี่ยวจือพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ได้เจ้าค่ะท่านหญิง~”

สองนายบ่าวเริ่มนอนคว่ำหน้าปูที่นอนบนพื้น ใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็ต่อเติมเป็นรังนอนน้อย ๆ อันแสนอบอุ่นขึ้นมาได้

กลิ่นอายความเบิกบานเช่นนี้สามารถส่งต่อถึงผู้คนได้จริง ๆ

กระทั่งเฮ่อเจวี๋ยผู้ชิงชังโลกมาโดยตลอดก็ยังอดเลิกคิ้วมิได้ ตัวเขาเองก็ยังไม่กระจ่างแจ้งว่าเมฆหมอกอึมครึมในใจสลายไปตั้งแต่เมื่อใด