กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เถาเยาเอ่ยโดยไม่เสียเวลาคิด “บางทีท่านอาจยังไม่รู้ พี่สาวจาวจาวผิวเผินดูเชื่อฟัง ทว่าแท้จริงแล้วลับหลังกลับเรียกอนุภรรยาจ้าวว่ามารดาเจ้าค่ะ”
“เพียงเท่านี้ยังพอทำใจ นางถึงกับยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างพวกท่านต่อหน้าท่านพ่อไม่เพียงครั้งเดียว บอกว่าท่านไม่มีที่ใดเทียบอนุภรรยาจ้าวได้ ซ้ำยังหวังให้นางมาเป็นนายหญิงจวนโหว”
“ดังนั้นท่านพ่อจึงได้รังเกียจพี่สาวจาวจาวถึงเพียงนั้นเจ้าค่ะ”
“อ้อจริงสิ พี่สาวจาวจาวก็น่าจะเคยพูดกับท่านว่าท่านพ่อไม่ดีด้วยใช่หรือไม่เจ้าคะ”
หัวใจของฮูหยินโหวพลันกระตุกวูบ “มีเรื่องเช่นนี้อยู่จริง”
เถาเยา “นั่นประไรเล่าเจ้าคะ นางเพียงต้องการให้พวกท่านบาดหมางกัน เพื่อเปิดทางให้อนุภรรยาจ้าวขึ้นมาแทน”
“อะไรกัน” ฮูหยินโหวสูดหายใจเข้าลึก “นางบังอาจหลอกลวงข้า!—”
ความอัดอั้นตันใจที่สะสมมาเนิ่นนาน ทำให้เมื่อได้ล่วงรู้ความจริงในยามนี้พลันบันดาลโทสะด้วยความอับอาย