เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เถาเยาหรือ” มุมปากของเจ้าสำนักซ่งยกขึ้น “นางเป็นบุตรสาวของท่านหรือ”
โหวผิงหนานพยักหน้า “ใช่แล้ว...”
ไม่รู้อะไรกัน ยามนี้เขามักรู้สึกอยู่เสมอว่าตนเองกำลังถูกงูพิษตัวหนึ่งจับจ้องอยู่
อีกฝ่ายกำลังแลบลิ้นงู ทอประกายแสงเย็นเยียบชวนขนลุก
ยังไม่ทันได้ใคร่ครวญให้ลึกซึ้ง พลันเหลือบไปเห็นห่อสิ่งของเล็กใหญ่เหล่านั้นด้านหลังเจ้าสำนักซ่งเข้า จึงชะงักงันไปทันที “สิ่งเหล่านี้คือ...?”
เมื่อนึกถึงจาวจาว บนใบหน้าของเจ้าสำนักซ่งก็เจือไปด้วยรอยยิ้ม
“สิ่งเหล่านี้หรือ ย่อมเป็นของขวัญรับศิษย์น่ะสิ!”
ตัวเขานั้นชื่นชอบจาวจาวศิษย์รักล้ำค่าผู้นี้ยิ่งนัก!
ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าเจ้าหมอนั่นอย่างอ๋องจิ้นไปเอาวาสนามาจากที่ใด ถึงได้ให้กำเนิดเด็กดีตัวน้อยที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ออกมาได้
ก็มีแต่เจ้าเถาเยาตาบอดผู้นั้นนั่นแหละ!