เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โคมประทีปสว่างไสวดั่งบุปผาพร่างพราย
โคมลอยนับหมื่นดวงลอยละล่องขึ้นสู่เวหาอย่างเชื่องช้า แสงสีส้มอบอุ่นผสมผสานประกายทองถักทอเป็นเส้นสายเรืองรองกลางฟ้าราตรี ส่องกระทบผู้คนที่กำลังขอพรอยู่เบื้องล่าง ทั้งยังส่องประกายในดวงตาลึกล้ำของบุรุษผู้หนึ่ง
เฮ่ออวี่ชวนนั่งอยู่บนรถเข็น ทอดสายตามองไปยังจุดที่ไม่ไกลนักอย่างเงียบงัน
ยามนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการขอพร ทุกคนต่างพากันเขียนความปรารถนาของตนลงไปบนสะพานเว่ยหยาง
เขาก็อยากจะเขียนความปรารถนาลงไปเช่นกัน
หวังให้จาวจาวมีสุขภาพแข็งแรงและมีความสุข
ทว่าเรื่องง่ายดายเพียงเท่านี้ เขากลับทำไม่ได้
เพลานี้ จาวจาวพลันปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขา พลางออกแรงเข็นรถเข็น “ท่านพ่อ จาวจาวอยากไปขอพรบนสะพานเว่ยหยางเหลือเกิน ท่านพ่อช่วยไปเป็นเพื่อนจาวจาวหน่อยได้หรือเปล่าเจ้าคะ~”