กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวจือส่งเสียงฮึดฮัดเย็นชา “บังอาจ เห็นท่านหญิงแล้วไม่ทำความเคารพก็ช่างเถอะ ยังกล้ากำเริบเสิบสานล่วงเกินยศเช่นนี้อีกหรือ”
เซิ่งพานอันแสยะยิ้มเย็น
เขาพบหน้าน้องสาวตนเองยังต้องทำความเคารพ นี่มันหลักการอะไรกัน
“จาวจาว นี่น่ะหรือคือความจริงใจในการขอขมาของเจ้า”
“ก่อนหน้านี้อยู่ที่จวนโหว บรรดาพี่ชายตามใจเจ้าจนเสียคนจริง ๆ !”
เขาพยายามจะมองหาความหวาดกลัวหรือความหวั่นเกรงสักเสี้ยวหนึ่งในแววตาของจาวจาว...
ก่อนหน้านี้เขาโปรดปรานช่วงเวลานี้ที่สุด โปรดปรานช่วงเวลาที่ตนเองเป็นผู้อยู่เหนือกว่าซึ่งมีอยู่ไม่มากนักในชีวิต
ทว่ายามนี้ ในแววตาของจาวจาวเขากลับมองไม่เห็นสิ่งที่ตนคาดหวังแม้แต่น้อย
หากแต่เป็นความเย็นชา การดูแคลน และความโทสะ