กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทองคำ 130 เหลี่ยงรึ” น้ำเสียงของโหวผิงหนานแหลมสูงขึ้นมาก เขาเบิกตากว้าง ใบหน้าซีดขาว “เถ้าแก่เฉียน เจ้าดูให้ชัดเจน ข้าคือโหวผิงหนาน อย่าได้ทำเรื่องโง่เขลาประเภทยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเอง”
ล้อเล่นอะไรกัน
เบี้ยหวัดทั้งปีของเขาก็แค่ทองคำ 200 เหลี่ยงเท่านั้นเองนะ!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเลี้ยงดูภรรยานอกเรือนไว้ข้างนอกอีกหลายคน หญิงงามอันดับหนึ่งในหอเขียวก็ต้องใช้เงินเพื่อผูกสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น
จะไปควักเงินมากมายเพียงนี้ออกมาจากที่ใดได้เล่า
“ความหมายของท่านก็คือข้ากรรโชกทรัพย์ท่านสินะ” เถ้าแก่เฉียนเท้าสะเอวทั้งสองข้าง “ล้อเล่นอะไรกัน เฉียนผู้นี้จำเป็นต้องกรรโชกเงินของท่านด้วยรึ”
“ท่านรู้หรือไม่ว่าศาลาพันสมบัติปีหนึ่งทำเงินได้กี่ตำลึงเงิน”
“แต่ก็นั่นแหละ ท่านคือโหวผิงหนานผู้เลื่องชื่อลือนาม คงมิใช่ว่าแม้แต่เงินเพียงเท่านี้ก็ยังควักไม่ออกหรอกนะ”