ตอนที่ 12 ดูดวง

“ท่านอ๋อง...” จู๋อิ่งดูมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก กำลังคิดว่าควรจะพูดดีหรือไม่

อ๋องจิ้น “ไม่มีสิ่งใดที่จาวจาวรู้ไม่ได้”

กล่าวอีกนัยหนึ่ง นางคือคนกันเอง คือคนในครอบครัวเดียวกัน

และยังเป็นสมาชิกที่ขาดไปไม่ได้ของจวนอ๋อง

“ขอรับ” จู๋อิ่งจึงค่อยเอ่ยข้อสงสัยของตนออกมา

ที่แท้หลังจากพระชายาอ๋องจิ้นล่วงลับไป อ๋องจิ้นก็เผื่อแผ่ความรักความอาลัย ดูแลตระกูลฝ่ายแม่แทนนางเป็นอย่างดี

ในบรรดาคนเหล่านั้น มีรุ่นเยาว์เสเพลผู้หนึ่งซึ่งเป็นน้องชายแท้ ๆ คนสุดท้องของพระชายาอ๋องจิ้น

อายุกว่ายี่สิบปีแล้วแต่ไม่เอาถ่านสักอย่าง

จึงส่งเขาไปเฝ้าคลังเงินให้พ้น ๆ ไป

เดิมทีคิดว่าคนผู้นี้ขลาดกลัว อีกทั้งยังเป็นน้องชายแท้ ๆ ของพระชายาอ๋องจิ้น คงมิอาจก่อเรื่องเลยเถิดอันใดได้