ตอนที่ 10 คุกเข่าลง

“แค่กๆ …” โหวผิงหนานเริ่มกระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัดแล้ว เขาจะไปส่งมอบของพวกนี้ได้อย่างไร?

ที่นี่คือเครื่องประดับศีรษะระดับเลิศล้ำเต็มๆ ถึงสิบหีบเชียวนะ ต่อให้รื้อค้นจนหมดจวนโหวก็ยังซื้อไม่ไหวเลย!

“เถาเยา ในฐานะคุณหนูสายตรงแห่งจวนโหว อย่าได้เสียกิริยาต่อหน้าผู้คน”

เขาทำได้เพียงเอ่ยเตือนเป็นนัยเช่นนี้

คนที่นี่มากเกินไปจริงๆ ! ถึงเวลาหากถูกเปิดโปงจะให้เอาหน้าของเขาผู้เป็นโหวผิงหนานไปไว้ที่ใด?

ทว่าเถาเยาไหนเลยจะสนใจ?

ก่อนหน้านี้นางเพิ่งถูกเฮ่อจาวจาวทำให้อับอาย บัดนี้เป็นโอกาสโต้กลับที่ได้มาไม่ง่าย จึงเอ่ยเสียงแผ่วเบาอย่างเป็นธรรมชาติว่า “ทราบแล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ เถาเยาเชื่อฟังท่านทุกอย่างเจ้าค่ะ~”

“ในฐานะคุณหนูสายตรงแห่งจวนโหว ข้าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ ของท่าน คนบางคนต่อให้มีสถานะเพียงใด ถึงอย่างไรก็เป็นแค่บุตรสาวบุญธรรม…”