ตอนที่ 9 อิจฉา

วันนี้เฮ่อจาวจาวมีภารกิจติดตัว กำลังกลัดกลุ้มใจอยู่ จะมีเวลาว่างไปสนใจเถาเยาได้อย่างไร

“ไสหัวไป”

“พี่สาว สตรีไม่อาจไร้กฎระเบียบเยี่ยงนี้ได้นะเจ้าคะ”

ทว่าเถาเยากลับไม่ยอมเลิกลา ซ้ำยังเบียดกายเข้ามาใกล้ “วันนี้ท่านพ่อจะซื้อเครื่องประดับศีรษะล้ำค่าชุดหนึ่งให้แก่ข้า นั่นเป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่ตระเตรียมไว้เป็นอย่างดีเชียวนะเจ้าคะ”

“น่าเสียดายนักที่พี่สาวไม่อาจเทียบข้าได้... อายุสิบสองปีแล้ว ท่านพ่อยังไม่เคยส่งมอบของขวัญวันเกิดให้ท่านแม้แต่ชิ้นเดียว”

แววตาของเฮ่อจาวจาวหม่นแสงลง

ตามหลักแล้ว ตัดขาดกับจวนโหวมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ นางควรจะไม่รู้สึกเจ็บปวดไปตั้งนานแล้ว

ทว่าในยามที่ทุกคนยังเป็นเพียงเด็ก ไม่รู้ประสีประสาเรื่องศีลธรรม ความนอบน้อม หรือมารยาทใด ๆ นั้น สิ่งเหล่านั้นก็ถูกมองเป็นดั่งสัจธรรมและตัวตนของทวยเทพไปแล้ว

ความทรงจำอันเจ็บปวดเหล่านี้ ยังคงสะกิดรอยขมขื่นออกมาได้อยู่บ้าง