ตอนที่ 8 เลิกสุรา

เฮ่อจาวจาวก้าวเดินไปหาอ๋องจิ้นทีละก้าว นั่งลงตรงหน้าเขา นั่งอยู่บนพื้นอันราบเรียบร่วมกับเขา

เมื่อเห็นภาพฉากนี้ คนรับใช้ทุกคนต่างพากันลุ้นจนเหงื่อตก

พวกเขาเกรงว่าโรควิญญาณหลุดของอ๋องจิ้นจะกำเริบขึ้นมา

ในสายตาของพวกเขา ท่านหญิงที่บังอาจเข้าใกล้ชิดอ๋องจิ้นเพียงนี้ ไม่ต่างอันใดกับลูกแกะตัวน้อยที่กำลังจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เลยสักนิด

เฮ่ออวี่ชวนมองดูเด็กหญิงตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ขอบตารู้สึกผะผ่าวขึ้นมาบ้าง

“จาวจาว”

“เจ้าไปเถิด ท่านพ่อไม่เป็นไร”

“แต่ว่า” น้ำเสียงอันสงบอ่อนโยนของจาวจาวช่วยเยียวยาจิตใจผู้คน ทว่ากลับดูหนักแน่นประดุจหินผา

“ยามนี้ท่านพ่อต้องการจาวจาวนี่เจ้าคะ”

“ก่อนหน้านี้เป็นท่านพ่อที่ช่วยจาวจาวไว้ บัดนี้… จาวจาวก็ต้องดีต่อท่านพ่อบ้างสิเจ้าคะ~”