กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงมีสีหน้าเด็ดเดี่ยว “อวิ๋นเช่อ เรื่องนี้เธอไม่ต้องเกลี้ยกล่อมฉันแล้ว ฉันรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่”
เฝิงอวิ๋นเช่อจึงไม่เกลี้ยกล่อมเธออีก
“ได้ มีฉันกับจือเซี่ยอยู่ พวกเราจะช่วยเธอดูแลอวิ๋นโจวกับถังถังเอง” แม้จะรู้สึกเสียดาย แต่เธอก็เคารพการตัดสินใจของซูฉิง
“ขอบใจ” ซูฉิงพูดด้วยความซาบซึ้ง
ราวกับเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ ซูฉิงพูดว่า “อวิ๋นโจวกับถังถังอยากกินซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน ฉันจะไปตลาดซื้อซี่โครงหมูตอนนี้เลย ถ้าไปช้ากว่านี้คงไม่มีซี่โครงชั้นดีแล้ว”
“ไปเถอะ ที่ร้านมีฉันกับจือเซี่ยก็พอ เธอไม่ต้องมาทุกวันก็ได้” เฝิงอวิ๋นเช่อพูด
ซูฉิงพยักหน้า บอกลาหลัวจือเซี่ยอีกคำหนึ่ง จากนั้นก็ถือถุงผ้าของเธอออกไป