กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว่ยชิงซานชะงักไป
โจวหวยจิ่นมองเว่ยชิงซาน สายตาเหลือบไปทางที่หานเหมยอยู่
เว่ยชิงซานเข้าใจทันที
เขาเอ่ยเกลี้ยกล่อม “สหายเสี่ยวซูก็ลำบากไม่น้อย เธอคิดกับคุณแบบนี้ก็อย่าไปถือสา คุณอย่าไปทำเรื่องเหลวไหลตามเธอเลย จะหย่ากันไปทำไม อยู่กินกันให้ดี ๆ เถอะ”
“อยู่ด้วยกันต่อไปไม่ไหวแล้ว” โจวหวยจิ่นพูดอย่างจริงจัง “ผู้นำเว่ย ไม่ใช่ผมไม่อยากอยู่กับเธอต่อ แต่ทนอยู่ต่อไปไม่ไหวจริง ๆ หัวใจเธอไม่ได้อยู่กับผม หย่าไปยังจะดีกว่า”
เว่ยชิงซานทำท่าทีเกลี้ยกล่อมอีกสองสามประโยค สุดท้ายพูดว่า “ในเมื่อสองผัวเมียตั้งใจจะหย่ากันจริง ๆ งั้นตอนนี้คุณก็ไปเขียนคำร้องเสีย ผมจะอนุมัติให้”
“ได้ งั้นผมไปเขียนเดี๋ยวนี้” โจวหวยจิ่นก้าวยาว ๆ ตรงไปยังตึกสำนักงาน