กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฮ่อสิงโจวยังพูดไม่ทันจบ โจวหวยจิ่นก็ยื่นมือคว้าเสื้อคลุมแล้วพุ่งออกไปนอกประตู
“เว่ยตง ฉันมีธุระต้องไปก่อน ถ้ามีอะไรก็โทรไปที่บ้าน”
เฮ่อสิงโจว “…”
เจียงเว่ยตงที่อยู่นอกประตู “……”
หานเหมยตั้งใจมาดูเรื่องน่าขันของซูฉิง แต่กลับเห็นโจวหวยจิ่นรีบร้อนมุ่งหน้ากลับบ้านกลางทาง
ในใจของโจวหวยจิ่นเป็นห่วงซูฉิงมาตลอด เขาจึงไม่ทันสังเกตคนข้างทาง และเดินผ่านหานเหมยไปอย่างรวดเร็ว
หานเหมย “……”
“เสี่ยวฉิง” โจวหวยจิ่นเดินเข้าไปในลานบ้าน เห็นว่าซูฉิงนั่งถือถ้วยชาเหม่อลอยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ อย่างที่เฮ่อสิงโจวพูด จึงรีบเข้าไปกอดเธอไว้ในอ้อมแขน
เขาถามอย่างระมัดระวัง “คุณเป็นอะไร?”