กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยลี่หัวทำหน้าจะร้องไห้พลางพูดว่า “พี่ ทำไมเฝิงอวิ๋นเช่อแต่งหน้าแล้วสวยจัง แต่พอฉันแต่งหน้ากลับดูน่ากลัวขนาดนี้?”
เจี่ยวั่งชวนมองใบหน้าของเจี่ยลี่หัวที่แดงเหมือนก้นลิงแล้วพูดอย่างหมดคำจะพูด “เธอเอาอะไรทาหน้า?”
“ก็พวกเครื่องสำอางที่ขายในร้านของซูฉิงไง” เจี่ยลี่หัวพูดอย่างน้อยใจ
เจี่ยวั่งชวน “…”
“พรุ่งนี้ลั่วเวยจะมากับแม่ของเธอที่บ้าน เธอห้ามแต่งหน้าออกมาน่ากลัวแบบนี้อีก”
เจี่ยลี่หัวมองใบหน้าของตัวเองหลังแต่งหน้า แล้วก็ของเฝิงอวิ๋นเช่อหลังแต่งหน้า มันช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
เธอไม่สนใจกินข้าว รีบใช้ผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้า แล้วถือเครื่องสำอางที่ซื้อมาไปยังร้านฟางหัวเจวี๋ยไต้
โครมคราม!
เจี่ยลี่หัวเทของทั้งหมดลงบนโต๊ะตรงหน้าซูฉิงรวดเดียว