กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอพูดถึงเรื่องนี้ หานเหมยก็โกรธจนแทบระเบิด เธอกัดฟันพูดว่า “ซูฉิงเป็นคนตบ”
“อะไรนะ?” จ้าวหมิงเซียงลุกพรวดจากเก้าอี้ “เธอกล้าดีอย่างไร ถึงกับบุกมาที่ห้องพยาบาลเพื่อตบลูก? ไม่มีกฎหมายบ้านเมืองแล้วหรือไง?”
“แม่ อย่าเพิ่งโกรธ” หานเหมยกลัวว่าเสียงดังของจ้าวหมิงเซียงจะดึงดูดความสนใจจากคนอื่น ตอนนี้เธอก็อับอายมากพอแล้ว ไม่อยากให้อับอายยิ่งกว่าเดิม
เธอเล่าเรื่องให้จ้าวหมิงเซียงฟังอย่างคร่าว ๆ “เดิมทีฉันคิดว่าจะทำให้ซูฉิงเห็นต่อหน้าต่อตาว่าโจวหวยจิ่นเป็นห่วงฉันอย่างไร ใครจะรู้ว่าเธอกลับคลุ้มคลั่งต่อหน้าฉัน นอกจากจะตบหน้าฉันแล้ว ยังหักนิ้วมือฉันด้วย”