กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มุมปากโจวหวยจิ่นกระตุกเล็กน้อย “ได้ทุกเมื่อ!”
เวลามองโจวอวิ๋นโจว เขาสบตาอย่างเท่าเทียม ไม่มีท่าทีขอไปทีอย่างผู้ใหญ่ที่มองเด็ก
โจวอวิ๋นโจวหันหน้าหนี “ผมกับถังถังแค่เรียนวิชาต่อสู้กับคุณ ไม่ได้จะยอมรับคุณเป็นพ่อ อย่าคิดไปเอง”
“ฉันรู้” มุมปากโจวหวยจิ่นกระตุกอีกครั้ง ความรู้สึกนี้เหมือนกำลังถูกผู้บังคับบัญชาออกคำสั่งมากกว่า
แต่ตอนนี้ลูกชายกับลูกสาวยอมอยู่กับเขาแบบนี้ เขาก็พอใจมากแล้ว
ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่รู้ว่ามีลูกทั้งสองอยู่ เป็นเขาเองที่บกพร่องต่อหน้าที่ของคนเป็นพ่อ
ตรงมุมกำแพงลานบ้านมีต้นไหวใหญ่ต้นหนึ่ง ใต้ต้นมีบริเวณร่มเงา เมื่อลมพัดผ่านก็ให้ความเย็นสบายที่หาได้ยากในฤดูร้อนอันอบอ้าว