กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หานกุ้ยหลานตกใจจนหน้าซีด รีบไปผลักหานหงป๋อ
ถ้าจ้าวหมิงเซียงผลักประตูเข้ามาแล้วเห็นพวกเขาเป็นแบบนี้ ก็จบกัน
“จ้าวหมิงเซียงไม่เข้ามาหรอก” หานหงป๋อสอดมือเข้าไปในเสื้อของหานกุ้ยหลาน “ขอแค่คุณไม่ส่งเสียง เธอก็ไม่รู้”
หานกุ้ยหลานนึกถึงคำข่มขู่ของจางจื้อจง นึกถึงลูกชายจางเหล่ย ร่างกายก็อ่อนระทวยลงในอ้อมแขนหานหงป๋อ
แต่เพราะยังอยู่ในบ้าน หานหงป๋อจึงไม่กล้าทำเกินเลย ได้แต่ลูบคลำและจูบหานกุ้ยหลาน
ทั้งสองคนนั่งคุยกันบนโซฟา
หานหงป๋อดันถ้วยชาไปตรงหน้าหานกุ้ยหลาน พูดหยอก “ดื่มน้ำเยอะ ๆ หน่อยเถอะ คอแห้งหมดแล้วใช่ไหม”
หานกุ้ยหลานหน้าแดง ถือถ้วยดื่มชาไปสองอึก สีหน้าหนักใจ