กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คิดว่าฉันไม่รู้หรือ ว่าที่โรงเรียนเธอไปทำเรื่องดีอะไรไว้บ้าง?” หานหงป๋อฟาดมือลงบนโต๊ะอย่างแรง “ถ้าไม่ใช่เพราะเธอไปยั่วโมโหซูฉิง เรื่องมันจะลุกลามถึงขั้นนี้หรือ?”
หานเหมยรู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่ก็อดโต้กลับไม่ได้ “เนี่ยนชูไม่ผิดตั้งแต่แรก ฉันยังต้องไปขอโทษยัยตัวแสบนั่นอีก ถ้าฉันไม่รังเกียจมัน ฉันคงอึดอัดตาย”
“ระบายออกแล้ว สะใจแล้วหรือ?” หานหงป๋อถามกลับ
หานเหมยเม้มปาก ไม่เพียงไม่ได้ระบายออก กลับยิ่งโมโหหนักกว่าเดิม ที่น่าชังกว่านั้นคือ เธอยังโดนซูฉิงเตะอีกหลายที
หานหงป๋อเห็นท่าทีของหานเหมยก็รู้ทันทีว่าเธอไม่ได้อะไรกลับมาดี ๆ
ผู้หญิงบ้านนอกอย่างซูฉิงคนนี้ เขาประเมินเธอต่ำไปจริง ๆ