กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงหลบได้อย่างว่องไว
เจี่ยวั่งชวนออกแรงเต็มที่ ไม่อาจหยุดแรงไว้ได้ หมัดหนึ่งกระแทกลงบนผนังด้านหลังซูฉิง ดังกร๊อบ เจ็บจนหน้าของเขาซีดขาว
เลือดสดไหลย้อยลงมาตามหลังมือ เขารู้สึกว่านิ้วของตนเกือบหัก แขนทั้งข้างชาไปหมด
“ยังจะสู้ต่ออีกไหม” ซูฉิงกอดอก ยกคางขึ้นเล็กน้อย มองเจี่ยวั่งชวนอย่างดูแคลน
แม้แต่ความว่องไวแค่นี้ก็ยังไม่มี ช่างทำให้ทหารขายหน้าจริง ๆ!
เจี่ยวั่งชวนถูกยั่วจนโกรธ ถีบเท้าใสซูฉิง
ซูฉิงกระโดดขึ้น อาศัยแรงจากผนัง ถีบเท้าเข้าที่อกของเจี่ยวั่งชวนจนเขาล้มกลิ้งลงกับพื้น
เจี่ยวั่งชวนนอนคว่ำอยู่กับพื้น มองซูฉิงอย่างตกตะลึง
ฝีมือของเธอดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ