กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวหวยจิ่นกำลังตำหนิตัวเองอยู่ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหานเหมย เขาชะงักไปนิดหนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้นมองหานเหมยที่เดินตรงมาหาเขา
“ดึกป่านนี้แล้ว เธอมาหาฉันหรือ”
นึกอะไรขึ้นได้ เขาจึงเสริมว่า “ตอนกลับมา ผมซื้อของขวัญมาฝากเธอกับเนี่ยนชูด้วย พรุ่งนี้จะเอาไปให้นะ”
“พี่หวยจิ่น” เสียงหานเหมยสั่นเครือ “ฉันกับเนี่ยนชูรอจนคอแห้งแล้ว ในที่สุดก็รอพี่กลับมาได้สักที”
โจวหวยจิ่นตกใจ “เป็นอะไรไป” อยู่ดี ๆ ทำไมร้องไห้ขึ้นมา
หานเหมยมองไปด้านหลังของโจวหวยจิ่น บ้านของเขากับซูฉิง น้ำตาก็ไหลพราก ร้องไห้จนไหล่สะอึกสะอื้น
“เสี่ยวเหมย เกิดอะไรขึ้น” โจวหวยจิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย