กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันอยากย้ายออกไปอยู่ข้างนอก” หลัวจือเซี่ยพูด
โจวหวยจิ่นกลับมาแล้ว ถ้าเธอยังพักอยู่ที่นี่ก็คงดูไม่รู้กาลเทศะ
ซูฉิงหยุดมือที่กำลังทำอยู่ มองหลัวจือเซี่ยอย่างสงสัย “ทำไมล่ะ”
คิดอะไรบางอย่างได้ เธอจึงว่า “เอาแบบนี้นะ ร้านเดิมก็ตกแต่งแบบเรียบ ๆ อยู่แล้ว เราแค่ดัดแปลงหน่อย ใช้เวลาไม่นาน ถึงตอนนั้นกั้นห้องตรงริมหน้าต่างชั้นสองออกมาหนึ่งห้อง เธอก็อยู่ตรงนั้น”
หลัวจือเซี่ยมาพึ่งเธอ เธอปล่อยให้อีกฝ่ายไม่มีที่ซุกหัวนอนไม่ได้
พอเธอหย่ากับโจวหวยจิ่นแล้ว เธอก็ต้องพาลูก ๆ ย้ายออกไปอยู่ข้างนอกเหมือนกัน
ตาของหลัวจือเซี่ยเป็นประกาย รีบพยักหน้ารัว “ดีเลย!”
ซูฉิงถาม “หาช่างตกแต่งได้หรือยัง”