กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงไม่ปล่อยมือ จ้องหานเหมยด้วยความแค้น
ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าไอ้ผู้ชายบ้าอย่างโจวหวยจิ่นจะขังเธอไว้ในบ้านอีก เธออยากกดหัวหานเหมยลงกับพื้นถูจริง ๆ
ให้เธอได้ลองรสชาติหัวแตกดูบ้าง
“พันแผลให้ลูกสาวฉัน”
หานเหมยยืนนิ่งไม่ขยับ เห็นหน้าฟางเหมยม่วงคล้ำเพราะขาดอากาศ จึงขมวดคิ้วพูดว่า “ปล่อยฟางเหมยก่อน”
“พันแผลให้ลูกสาวฉัน” ซูฉิงพูดซ้ำ พร้อมเพิ่มแรงมือ
ฟางเหมยแม้แต่จะร้องก็ร้องไม่ออก ตาลอยขาว
หานเหมยไม่กล้าผัดวันประกันพรุ่งอีก แอบด่าในใจว่ายัยบ้า แล้วเดินไปข้างเตียงคนไข้เพื่อทำแผลให้โจวหว่านถัง
ตึง!