กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยวั่งชวนจะไปส่งลั่วเวยกลับหอพัก
ลั่วเวยพูดอย่างเอาใจใส่ “พี่วั่งชวน เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก เมื่อกี้พี่เพิ่งตีเฝิงอวิ๋นเช่อ ตอนนี้เธอต้องโกรธมากแน่ ๆ พี่กลับบ้านไปปลอบเธอเถอะ ฉันกลับเองได้”
“ถ้าเฝิงอวิ๋นเช่อรู้ความสักครึ่งหนึ่งของเธอก็คงดี” เจี่ยวั่งชวนถอนหายใจ
ลั่วเวยยิ้มแล้วพูดว่า “พี่ค่อย ๆ คุยกับเธอดี ๆ พอพูดกันเข้าใจก็ไม่มีอะไรแล้ว”
หลังจากเจี่ยวั่งชวนจากไป หานเหมยก็ถามลั่วเวยว่าเกิดอะไรขึ้น
ต่อหน้าหานเหมย ลั่วเวยไม่มีอะไรต้องปิดบัง
เพราะในใจของเธอ เธอกับหานเหมยมีสถานะเหมือนกัน ต่างก็อยากแย่งผู้ชายที่ตัวเองชอบมา
เธอจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ให้หานเหมยฟัง
หานเหมยตกตะลึงที่ลั่วเวยถึงกับทำร้ายตัวเองเพื่อให้ได้ใจเจี่ยวั่งชวน