กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งสาง หลัวจือเซี่ยก็พาโจวอวิ๋นโจวมาหาถังถัง พร้อมนำอาหารเช้ามาให้พวกเธอด้วย
หลัวจือเซี่ยพูดอย่างเขิน ๆ ว่า “คุณก็รู้ว่าฉันไม่มีพรสวรรค์เรื่องทำอาหาร กินพอรองท้องไปก่อนแล้วกัน”
“ขอบใจ” ซูฉิงเปิดกระติกเก็บความร้อน ตักโจ๊กข้าวฟ่างใส่ชามหนึ่งใบ แล้วป้อนถังถังก่อน
“คุณกินตอนยังร้อน ๆ เถอะ ฉันป้อนถังถังเอง” หลัวจือเซี่ยรับชามกับช้อนจากมือซูฉิง ตักโจ๊กข้าวฟ่างขึ้นมาหนึ่งช้อน เป่าให้เย็นลงข้างริมฝีปาก แล้วป้อนถึงปากถังถัง “ถังถังเด็กดี อีกสองวันแผลก็ไม่เจ็บแล้ว”
ถังถังอ้าปากเล็ก ๆ กลืนลงไปอย่างว่าง่าย