กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลัวจือเซี่ยรับถังถังไว้ สองมือประคองใบหน้าหล่อนแล้วหอมรัว ๆ
เห็นโจวอวิ๋นโจวเดินเข้ามาท่าทางเหมือนข้าราชการแก่ ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้มเขา
โจวอวิ๋นโจวขมวดคิ้วน้อย ๆ พูดอย่างจริงจัง “น้าเซี่ย ผมโตแล้วนะ น้าจะบีบแก้มผมเหมือนเด็กเล็ก ๆ ไม่ได้แล้ว”
“โจวอวิ๋นโจว” หลัวจือเซี่ยเท้าสะเอว เลิกคิ้วเรียวเล็กน้อย “แกทำได้ยังไง อายุน้อยแต่วัยวุฒิแก่ขนาดนี้”
โจวอวิ๋นโจว “…”
“แล้วแกทำได้ยังไง วัยวุฒิแก่แต่อายุน้อยขนาดนี้”
“เฮ้!” หลัวจือเซี่ยทำท่าจะบีบแก้มโจวอวิ๋นโจวอีกครั้ง เขาหลบได้ทัน
หานเหมยที่อยู่ไม่ไกลจ้องมองมาทางนี้ตลอดเวลา
ผู้หญิงที่โผล่ขึ้นมากะทันหันคนนี้มาจากไหนกัน
ดูท่าจะสนิทกับซูฉิงยัยตัวแสบคนนี้ดีทีเดียว