บทที่ 330: หลิวเหริน

บทที่ 330: หลิวเหริน

บนลานกว้างที่ถูกหมอกเลือดปกคลุม ทุกแห่งเต็มไปด้วยความเสียหายยับเยิน

ฝุ่นสีม่วงที่โปรยปรายลงมาเมื่อครู่ยามต้นเจี้ยนมู่พังทลาย ได้สลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว

ทว่าคราบเลือดสีแดงคล้ำที่หลงเหลือจากศึกอันดุเดือดก่อนหน้านี้ ยังคงส่งกลิ่นประหลาดชวนคลื่นไส้ออกมา

ส่วนในป่าทึบที่อยู่ไม่ไกลนัก

หลิวเจินเจินกำลังพิงแผ่นศิลาที่แตกร้าวอย่างไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าซีดเผือด ลมหายใจแทบจะขาดห้วง

ยามนี้ พลังชีวิตทั้งหมดของนางล้วนผูกอยู่กับเงาร่างสีเลือดเลือนรางเบื้องหน้า

“แกร่ก…”

ทว่าภูตโลหิตซึ่งครั้งหนึ่งเคยทรงอำนาจล้นฟ้า ตัดนี้ก็ใกล้ถึงคราวสิ้นเรี่ยวแรงเต็มทีแล้วเช่นกัน

แก่นโลหิตซึ่งประกอบขึ้นเป็นร่างของมัน แทบถูกใช้จนหมดสิ้นไปในการต่อสู้ครั้งก่อน