กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 331: หลิวหยาง
รอยยิ้มลำพองใจบนใบหน้าธรรมดาสามัญของหลิวเหรินพลันแข็งค้าง!
เขาไม่มีทางจำกลิ่นอายนี้ผิดแน่!
ก่อนหน้านี้ นอกลานกว้าง เงาร่างที่เผาผลาญต้นไม้ยักษ์นับไม่ถ้วนจนวอดวายราวกับหั่นผักนั้น ได้ทิ้งความประทับใจที่ไม่มีวันลบเลือนไว้ในใจเขาแล้ว!
แต่เหตุใดคนผู้นี้ถึงมาอยู่ที่นี่?!
เมื่อครู่เขามิใช่ว่าหายตัวไปแล้วหรอกหรือ?!
แม้แต่กลิ่นอายเพียงเสี้ยวก็ยังตามหาไม่พบ!
เขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?!
แล้วก็...
เขามาทำอะไร?!