กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 294: ออกจากเขตแดน
“ไม่มีใครสักคนมีคุณสมบัติฝึกฝนได้…”
“โดยเฉพาะเจ้า เจ้าเป็นสตรี กระทั่งเงื่อนไขข้อแรกก็ยังไม่ผ่าน”
คำพูดเหล่านี้ชวนให้สิ้นหวังยิ่งกว่าการต่อสู้บนลานประลองเสียอีก
หลังความเงียบงันชั่วครู่ ฝูงชนก็ปะทุความพังทลายที่อดกลั้นไว้ไม่อยู่ในที่สุด
“ท่านกุ่ยเยี่ยน ท่าน…ท่านไม่ได้กำลังล้อพวกเราเล่นจริง ๆ ใช่หรือไม่?!” ผู้บำเพ็ญมารคนหนึ่งหน้าซีดเผือด น้ำเสียงถึงกับเพี้ยนไป “ในเมื่อพวกเราล้วนไม่เข้าเงื่อนไข เช่นนั้นก็หมายความว่าไม่มีทางแล้วมิใช่หรือ?”
อีกคนมีสีหน้าหวาดผวายิ่งกว่า สายตาจับจ้องไปยังกุ่ยเยี่ยนอย่างตรงแน่ว “ท่านกุ่ยเยี่ยน ท่านยังมีวิธีอื่นอยู่ใช่หรือไม่? ท่านต้องมีแน่ ๆ ใช่ไหม?”
ทว่า กุ่ยเยี่ยนเพียงยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาเย็นชาคู่นั้นยังคงจับจ้องลานประลอง ราวกับไม่ได้ยินเสียงคร่ำครวญด้านหลังเลยแม้แต่น้อย
“จบแล้ว…พวกเราทุกคนต้องตายอยู่ที่นี่…”
“ข้ายังไม่อยากตาย! ข้าเพิ่งทะลวงขั้นสร้างรากฐานได้เอง…”