บทที่ 293: ค่ายกลเทพพิสุทธิ์สุริยันฮ่าวเทียน

บทที่ 293: พลังคุ้มกายเทพหยางแท้ฮ่าวเทียน

บนเวทีประลอง ผู้บำเพ็ญมารขั้นสร้างรากฐานระยะกลางผู้นั้น กำลังเดินตามรอยศิษย์พี่หวัง

เขาถูกต้นมนุษย์บีบคั้นจนต้องถอยร่นอย่างต่อเนื่อง รับมือซ้ายขวาไม่ทัน

การโจมตีของต้นมนุษย์ไม่ได้รุนแรงเฉียบคม ถึงขั้นเรียกได้ว่าเชื่องช้าซุ่มซ่ามด้วยซ้ำ แต่เถาวัลย์และกิ่งก้านที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย รวมถึงรูปแบบการต่อสู้ที่ไม่หวาดกลัวความตาย กลับทำให้มันกลายเป็นตัวตนที่ไม่อาจทำลายลงได้

ใบหน้าของผู้บำเพ็ญมารค่อย ๆ ถูกปกคลุมด้วยความสิ้นหวัง

หลิวเจินเจินยืนอยู่ใต้เวที ขมวดคิ้วแน่น ทว่าอดนึกถึงก่อนหน้านี้ไม่ได้ ตอนที่จินว่านไฉต่อสู้กับต้นมนุษย์ นางเคยหยิบกระบี่สั้นสีทองรูปทรงประหลาดเล่มหนึ่งออกมา