กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 295: หลิวหยาง
ใต้ลานประลอง เหล่าผู้บำเพ็ญมารทุกคนต่างมองภาพอันเหลือเชื่อตรงหน้าด้วยแววตาแทบไร้ชีวิตชีวา
เมื่อครู่ พวกเขาเห็นกับตาว่าท่านกุ่ยเยี่ยนใช้วิธีการอันสะเทือนฟ้าดิน ตัดขาดกรรมสัมพันธ์บนร่างของหญิงผู้บำเพ็ญผู้นั้น แล้วส่งนางออกจากดินแดนมรณะแห่งนี้ได้สำเร็จ
นั่นคือความหวัง!
คือความหวังที่จะทำให้พวกเขาทุกคนมีชีวิตรอด!
ทว่า ความหวังนั้นเพิ่งถูกจุดขึ้นได้ไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ
ในวินาทีที่หลิวเจินเจินกำลังจะเหาะหายไปบนฟากฟ้า เพื่อนำกำลังเสริมกลับมาช่วยพวกเขา
ฝ่ามือยักษ์ซึ่งปิดบังฟ้าคลุมดินพลันตบลงมาจากเบื้องบน ตบส่งนางกลับมาอย่างง่ายดาย
“จบสิ้นแล้ว...”
ผู้บำเพ็ญมารคนหนึ่งขาอ่อน ทรุดกองลงกับพื้น แสงสุดท้ายในดวงตาดับสิ้นลงอย่างสมบูรณ์