บทที่ 292: น้ำเต้า

บทที่ 292: น้ำเต้า

ตูม—!

หมัดหนักหน่วงของภูตโลหิต ซึ่งรวมตัวจากแรงอาฆาตนับไม่ถ้วน ซัดเข้าใส่ใบหน้าของพฤกษามนุษย์อย่างจัง!

ไร้เสียงกรีดร้อง ไร้เสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดิน

กาลเวลา ราวกับหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนั้น

กิ่งก้านนับพันล้านที่พฤกษามนุษย์กำลังสะบัดไหวอย่างคลุ้มคลั่ง พลันแข็งค้างอยู่กลางอากาศ

จากนั้น รอยร้าวเส้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้านั้น รอยร้าวลุกลามอย่างรวดเร็ว แผ่ขยายไปทั่วลำต้นขนาดมหึมา

ปัง...

ต้นไม้ยักษ์พังทลายลงครืน กลายเป็นผงธุลีที่ฟุ้งกระจายเต็มฟ้า เผยให้เห็นร่างที่เหลืออยู่ของศิษย์ภูผาห้าธัญพืช

และแทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเอง อีกฟากหนึ่งของลานประลอง ภูตโลหิตที่แผ่ไอคุกคามท่วมฟ้าตนนั้นก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ก่อนจะสลายหายไปทีละส่วนราวกับควันเขียว