กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 281: หงเซวียน
แผ่นหลังของเหวินหลินหายลับไปตรงมุมทางเดินอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงหลิ่วอีอีที่ยืนอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง
นางเงี่ยหูฟัง พยายามจับเสียงความเคลื่อนไหวจากภายนอก ทว่านอกจากเสียงลมหายใจของตัวเองที่เริ่มไม่สม่ำเสมอแล้ว นางก็ไม่ได้ยินสิ่งใดเลย
เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละวินาที นางไม่รู้ว่าเหวินหลินคิดจะทำอะไร และไม่รู้ยิ่งกว่าว่าเขาจะทำสำเร็จหรือไม่
ความกังวลราวกับงูพิษไร้รูปร่าง พันรัดหัวใจของนางจนไม่อาจอยู่นิ่งได้
ในยามที่นางแทบอดกลั้นไม่ไหวแล้ว—
ตูม!!
เสียงระเบิดอื้ออึงพลันดังมาจากทิศทางหนึ่งของคุกใต้ดิน!
ถัดจากนั้นยังมีเสียงระเบิดที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมดังขึ้นหลายครา ปะปนกับเสียงตวาดโกรธที่ฟังไม่ชัดเจน!
สีหน้าของหลิ่วอีอีเคร่งขรึมในฉับพลัน นางพุ่งออกจากห้องขัง วิ่งไปด้านนอกทันที