กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 282: เมืองวั่งอัน
ฉินอีเดินออกจากห้อง พลางถอนหายใจอย่างโล่งอก
ภายในและภายนอกห้องถูกตัดขาดจากกัน ทันทีที่เขาก้าวออกมา ก็ไม่อาจได้ยินความเคลื่อนไหวข้างในอีกแล้ว
ทว่าเขายังคงรู้ได้ว่า เสียงร้องของหลิ่วอีอีเมื่อครู่นั้นหมายความว่าอะไร
แทบจะยืนยันข้อสงสัยในใจของเขาได้แล้ว
ดูท่าท่านอาผู้ดูธรรมดาผู้นี้ จะเป็นสายลับที่หุบเขาห้าธัญพืชส่งมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่จริง ๆ!
ความคิดในใจฉินอีหมุนวนอย่างรวดเร็ว แต่เรื่องนี้ยังไม่เกี่ยวข้องกับตัวเขาในเวลานี้มากนัก
ขณะที่เขาหันตัวและกำลังจะจากไปนั้น
ฝีเท้าของเขากลับแข็งค้างกะทันหัน รูม่านตาพลันหดเล็กลง!
เพราะเบื้องหลังของเขา ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด กลับมีร่างกำยำร่างหนึ่งยืนอยู่เงียบ ๆ!