เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 280: สายลับแฝงตัว
เหวินหลินตั้งสติ ก่อนเอ่ยถามต่อด้วยน้ำเสียงห่วงใย
“ในเมื่อเจ้ามั่นใจนักว่าศิษย์พี่หลินยังมีชีวิตอยู่ เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่านางถูกซ่อนอยู่ที่ใด? อาณาเขตของสำนักมารกว้างใหญ่ มีสำนักย่อยนับไม่ถ้วน หากไร้เป้าหมาย แล้วจะต่างอะไรจากงมเข็มในมหาสมุทร?”
ในความมืด มีเสียงผ้าเสียดสีกันแผ่วเบาดังขึ้น ราวกับหลิ่วอีอีส่ายหน้า
น้ำเสียงของนางแฝงความสับสนและไร้ที่พึ่งอยู่เล็กน้อย
“ข้า... ข้าก็ไม่รู้ ข้ารู้เพียงว่าสถานที่ที่นางหายตัวไปเป็นครั้งสุดท้าย อยู่ในป่าทึบแห่งหนึ่งใกล้ชายแดนของสำนักมาร ที่นั่นมักมีผู้บำเพ็ญมารปรากฏตัวอยู่เสมอ”
เหวินหลินไล่ถามต่อ “แล้วเจ้าเคยคิดหรือไม่ ว่าจะตามหานางอย่างไร?”
“ไม่รู้”
“เจ้าเข้าใจสถานการณ์ภายในสำนักมารหรือไม่?”
“...ไม่เข้าใจ”