บทที่ 279: ฟื้นคืนชีพ

บทที่ 279: ฟื้นคืนชีพ

จิตสำนึกของหลิ่วอีอีค่อย ๆ ผุดขึ้นจากความสับสนเลือนราง สิ่งแรกที่นางรับรู้กลับเป็นความมืดมิด

นางฝืนลืมเปลือกตาขึ้น ทว่าสิ่งที่ปรากฏต่อสายตายังคงเป็นความดำมืดชนิดที่มองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือของตน รอบด้านยังอบอวลด้วยกลิ่นอับชื้นขึ้นรา จนอดไอออกมาหลายครั้งไม่ได้

ที่นี่คือที่ใด?

นางพยายามดิ้นรนจะลุกขึ้น แต่แขนขากลับอ่อนล้าระบมเป็นระลอก...

นางเริ่มนึกออกแล้ว—ผู้บำเพ็ญมารที่ขวางทางไว้ รวมถึงพลังอันแข็งแกร่งที่ไม่อาจต้านทานได้...

ใช่แล้ว นางถูกจับตัวมา

ตกอยู่ในเงื้อมมือผู้บำเพ็ญมาร จุดจบย่อมไม่ต้องคาดเดา

คลื่นแห่งความหวาดกลัวค่อย ๆ ท่วมท้นหัวใจของนาง

นางอดอยากร้องตะโกน อยากดิ้นรนไม่ได้ ทว่าลำคอราวกับถูกสิ่งใดอุดไว้ ไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้แม้แต่น้อย ร่างกายก็ยังหนักอึ้งราวกับถูกเทตะกั่วใส่